Her dikiş projesinden sonra minik, renkli parçalar kalır. "Belki bir gün işime yarar" der, atmaya kıyamazsınız. Sonra bir bakmışsınız, çekmecenin dibinde kocaman bir yığın olmuş. Benim mutfak dolabımın bir çekmecesi sadece onlarla doluydu. Bugün o yığını değerlendirip rengarenk bir patchwork kırlent dikeceğiz.
Patchwork, farklı kumaş parçalarını birleştirerek büyük bir yüzey oluşturma tekniğidir; Anadolu'da kırkyama geleneği olarak da bilinir ve eskiden kumaş israf etmemek için yorganlarda kullanılırdı. Kırlent, bu tekniğe başlamak için en uygun proje: küçük, yönetilebilir, az kumaş ister ve ilk denemedeki hatalar küçük bir yüzeyde kolayca gizlenir.
Gerekli Malzemeler
Çoğu şey evinizde zaten var. Liste şöyle:
- Kumaş artıkları: Pamuklu ve keten gibi az esneyen kumaşlar başlangıç için idealdir. Eski tişörtler, gömlekler, perdeler, çarşaflar iş görür. Esnek jarse (tişört) kumaşı ilk projede zorlar, kalınlıkları birbirine yakın parçalar seçin.
- Makas: Kumaş için keskin bir makas şart. Mutfak makası kenarları ezer.
- Cetvel ve terzi tebeşiri: Düzgün kesim için. Tebeşir yerine kuru sabun kalıbı da iz bırakmadan çizer.
- İplik ve iğneler: Krem veya gri gibi her renge uyan bir iplik pratik olur. Parçaları tutturmak için bolca toplu iğne bulundurun.
- Ütü: Patchwork'ün en kritik aracı budur; her dikişten sonra ütü gerekir.
- Dikiş makinesi (isteğe bağlı): İşi hızlandırır ama el dikişiyle de yapılır.
- Kırlent içi: Hazır elyaf ya da eski bir kırlentin içi kullanılabilir.
Kumaş bulmakta zorlanırsanız pazarlarda ve tuhafiyelerde parça kumaşlar uygun fiyata satılır; evde bulunmayan malzemeler için temel el aletlerinize birkaç ekleme yeterli olur.
Kumaşları Hazırlama ve Kesme
Önce tüm kumaşları yıkayıp ütüleyin. Yıkama önemli çünkü kumaşlar ilk yıkamada çeker; bunu projeden önce yaşatmazsanız kırlent sonradan yamulur. Ütü ise dikişlerin düzgün oturmasını sağlar.
Kare ölçüsüne karar verin. Ben genellikle 10x10 cm ya da 12x12 cm kareler kullanıyorum; bu boyut hem işi zorlaştıracak kadar küçük değil hem de patchwork görünümünü kaybettirmiyor. Kritik nokta dikiş payı: 10x10 cm bitmiş kare istiyorsanız her kenara 1 cm ekleyip kumaşı 12x12 cm kesmelisiniz. Kartondan bir şablon hazırlayıp tebeşirle çizerek kesin; böylece tüm parçalar aynı ölçüde çıkar.
Kaç kare gerektiğini de baştan hesaplayın ki kumaşınız yetsin. 40x40 cm bir kırlent ön yüzü için 10x10 cm bitmiş karelerden 4x4, yani 16 kare yeterlidir. Daha küçük parçalı, hareketli bir görünüm isterseniz 8x8 cm karelere inip 5x5, yani 25 kareye çıkabilirsiniz. Kumaşı keserken kenar boşluğu (selvedge) denen sık dokulu kenarları kullanmayın, o kısım dikişte büzülür. Kareleri hep kumaşın düz dokusu (iplik yönü) aynı hizada olacak şekilde kesmeye çalışın; çapraz kesilen parçalar dikerken esner ve yamulur.
Deseni Oluşturma
Kestiğiniz kareleri geniş bir masaya ya da yere serin ve dizilişe karar verin: rastgele mi, yoksa renk geçişli mi olsun? Bu kısım tamamen zevke kalmış, en uyumsuz görünen parçalar bir araya gelince şaşırtıcı biçimde güzel durabiliyor. Çocuklar bu aşamaya bayılır, renk seçmelerine izin verin.
Diziyi kurduktan sonra bir fotoğrafını çekin. Ardından kareleri sıralara ayırın; örneğin 5x5'lik bir ön yüz için 5 sıra ve her sırada 5 kare olacak. Her sıranın başına küçük bir kağıtla numara koyun, yoksa dikerken hangi sıradasınız karışır.
Renk dizimini planlarken birkaç basit yol var. En kolayı köşegen geçiş: koyu tonları bir köşeye, açık tonları karşı köşeye toplarsanız göz otomatik olarak dengeli bir görünüm algılar. Bir diğeri satranç düzeni; desenli ve düz kumaşları bir atlayarak dizmek, kalabalık desenlerin birbirini bastırmasını önler. Aynı kumaştan iki kareyi asla yan yana koymamaya çalışın, bu küçük kural bile amatör görünümü belirgin biçimde azaltır.
Kareleri Dikip Şeritleri Birleştirme
Şimdi asıl dikişe geliyoruz. Sıra şu:
- İkişerli birleştir. Bir sıradaki ilk iki kareyi yüzleri birbirine bakacak şekilde üst üste koyun, kenarları hizalayıp iğneleyin ve 1 cm dikiş payı bırakarak dikin. Dikiş payını her seferinde aynı tutmak, tüm karelerin eşit olması için şart.
- Dikişi ütüle. İki kareyi diktikten sonra dikiş yerini iki yana açarak ütüleyin. Bu küçük adım son görünümü belirgin biçimde etkiler.
- Sırayı tamamla. Üçüncü kareyi ikincinin yanına ekleyin, dikin, ütüleyin. Her sıra için uzun bir kumaş şeridi elde edeceksiniz.
- Şeritleri birleştir. İlk iki şeridi yüzleri birbirine bakacak şekilde üst üste koyun. Burada karelerin dikiş yerlerinin tam üst üste gelmesi önemli; yamukluk olursa tüm kırlent kayar. Bolca iğneleyip 1 cm payla dikin.
- Tekrar ütüle. Her şerit birleşiminden sonra yeni dikişleri de ütüleyin. Dikiş yeri tutmazsa söküp yeniden dikin, ilk denemelerde bu çok normal.
Dikiş yerlerini üst üste getirmenin küçük bir püf noktası var: iki şeridi birleştirirken, alttaki ve üstteki dikiş paylarını birbirinin ters yönüne yatırırsanız (biri sağa, diğeri sola bakacak şekilde) dikiş noktaları iç içe geçer ve tam hizalanır. Buna patchwork'te "dikişleri kilitlemek" denir; ön yüzün kalınlaşmadan düz durmasını sağlar. Makinede dikiyorsanız dikiş boyunu orta ayarda (2,5 mm civarı) tutun; çok küçük dikiş sökülürken kumaşı yırtar, çok büyük dikiş ise gevşek kalır.
Tüm şeritleri birleştirince ön yüz hazır olur. Kenarları büyük bir cetvel ve makasla düzeltip kare şekle getirin. Kırlent içi kaç santimse (örneğin 40x40 cm) ön yüzü de o ölçüye getirin. İpucu: kesim öncesi ön yüzü son bir kez ütüleyip düz bir zemine serin, cetveli köşelerden dik açıyla hizalayarak kesin; gözle kesmek neredeyse her zaman hafif eğri çıkar.
Arka Yüz ve Kırlenti Tamamlama
Arka yüz için en kolay yöntem zarf kapamadır; fermuar daha çok tecrübe ister. 40x40 cm bir ön yüz için 40 cm genişliğinde, yaklaşık 60-70 cm uzunluğunda bir kumaş alıp ortadan ikiye kesin, elinizde iki parça olsun. Her parçanın bir uzun kenarını 1-2 cm iki kez içe kıvırıp dikin; bu, açılan ağzın düzgün durmasını sağlar.
Bu iki parçayı, katladığınız kenarlar ortada 10-15 cm üst üste gelecek şekilde ön yüzün üstüne, yüzler birbirine bakacak biçimde yerleştirin. Tüm kenarları hizalayıp bolca iğneleyin ve çevreyi 1 cm payla dikin. Başlangıç ve bitişte ileri geri dikiş yaparak sağlamlaştırın. Köşelerdeki fazla kumaşı, dikişe yaklaşmadan çaprazlama kesin; böylece kırlenti düz çevirdiğinizde köşeler keskin durur. Ters çevirip içine kırlent içini yerleştirin, iş bitti.
Sık Yapılan Hatalar
Patchwork'te ilk denemede her şeyin kusursuz olmasını beklemeyin. En sık karşılaşılan hatalar ve çözümleri:
- Kumaşı hazırlamamak: Yıkanmamış kumaş sonradan çeker ve kırlent yamulur. Çözüm: tüm parçaları başta yıkayıp ütüleyin.
- Dikiş payını eşit bırakmamak: Farklı paylar parçaları uyumsuz kılar. Çözüm: makineye bant yapıştırıp sabit bir 1 cm kılavuzu oluşturun.
- Dikişleri ütülememek: Kumaş kabarır, bir sonraki dikiş zorlaşır. Çözüm: her birleşimden sonra iki yana açarak ütüleyin.
- Az iğne kullanmak: Kumaşlar kayar, dikiş yamulur. Çözüm: özellikle dikiş yerlerini hizalarken bolca iğneleyin.
Sık Sorulan Sorular
Dikiş makinem yok, el dikişiyle olur mu?
Olur. Sadece daha uzun sürer ve sabır ister. Küçük, düzgün dikişler atmaya özen gösterin; sonuç el emeği olduğu için daha değerli olur.
Hangi kumaşlar en uygun?
Pamuklu ve keten en iyisidir çünkü esnemezler, kesimi ve dikimi kolaydır. Kumaş kalınlıklarının birbirine yakın olması dikişte sorun çıkmasını önler.
Bir kırlent ne kadar sürede biter?
Makinede pratikseniz hazırlık ve dikim 3-5 saat sürer. El dikişinde ya da ilk denemede bu 6-8 saate çıkabilir. İşi birkaç güne bölmek gayet mümkün: bir gün keser, ertesi gün dizip diker, üçüncü gün arka yüzü tamamlarsınız.
Desen seçimi önemli mi, yoksa rastgele mi yapsam?
İkisi de olur. İlk projede rastgele başlamak eğlenceli ve öğreticidir. Ama daha derli toplu bir görünüm istiyorsanız iki üç ana renk belirleyip aralarına nötr bir ton katın. Aynı kumaşı yan yana koymamak ve koyu-açık dengesini gözetmek, rastgele diziminizi bile toparlar.
Kırlent içi olarak ne kullanabilirim?
Hazır elyaf en pratiği; tuhafiyelerde kiloyla satılır. Alternatif olarak eski, yıpranmış bir kırlentin içini ya da temiz pamuk artıklarını kullanabilirsiniz. Dolgunun eşit dağılmasına dikkat edin, topaklanırsa kırlent yamuk durur.
Çekmecenizdeki kumaş yığınına bir göz atın; üç beş parçayla bile başlayabilirsiniz. İlk kırlentte bir dikişi birkaç kez sökmeniz olası, önemli olan ölçüyü ve dikiş payını sabit tutmak. Bir kumaş parçasını çöpe atmak yerine koltuğunuzun köşesine koymak, göründüğünden daha tatmin edici bir iş.
Yorum yap
Yanıtlanan: