Kapı önünde biriken ayakkabılar dar bir koridoru iyice daraltır ve her sabah tek arama telaşına dönüşür. Hazır ayakkabılıklar çoğu zaman ya bütçeyi zorlar ya da girişin ölçüsüne oturmaz. Manav ve pazarlardan kolayca bulunan ahşap meyve kasaları burada işe yarar: ucuz, sağlam ve istediğiniz gibi birleştirilebilir. Birkaç kasa, biraz zımpara ve bir kutu boyayla girişe hem düzenli hem de size ait bir çözüm kurabilirsiniz. Aşağıda kasa seçiminden montaja, boyamadan bakıma kadar tüm aşamaları ölçüleriyle birlikte bulacaksınız.
Neden ahşap kasa işe yarar
Ahşap meyve kasaları genellikle çam gibi yumuşak ama dayanıklı ağaçtan yapılır; birçok manav çürük meyveyle birlikte gelen kasaları ya bedava verir ya da 5-10 lira gibi cüzi bir fiyata devreder. Yapıları modülerdir, yani yan yana ya da üst üste dizerek girişin ölçüsüne göre şekillendirebilirsiniz. Aynı sistemi ilerde balkon bitkisi rafına ya da oyuncak düzenleyiciye dönüştürmek de mümkün olduğundan, harcadığınız emek tek bir kullanımla sınırlı kalmaz.
Boyut olarak iki tip karşınıza çıkar. Standart meyve kasası yaklaşık 50x30x25 cm gelir ve içine yan yana iki üç çift çocuk ayakkabısı ya da bir çift yetişkin spor ayakkabısı sığar. Daha derin sebze kasaları bot ve topuklu ayakkabılara yer açar. İkinci el dükkanlarında ve bit pazarlarında damgalı, yıpranmış kasalar da bulunur; bunlar boyandığında rustik bir görünüm verir. Toplam maliyet, kasalar hariç boya ve zımparayla birlikte çoğunlukla 150-250 lira aralığında kalır; hazır bir ayakkabılığın çok altında.
Kasa ve malzeme seçimi
İşe başlamadan önce elinizde şunların olması yeterli. Çoğu zaten evde ya da en yakın hırdavatçıda bulunur.
| Malzeme | Ne işe yarar | Not |
|---|---|---|
| Ahşap kasa (4-6 adet) | Ana gövde | Sağlam ve kırıksız olanları seçin |
| Zımpara kağıdı (80 ve 180 kum) | Yüzeyi pürüzsüzleştirir | Önce kaba, sonra ince kumla geçin |
| Su bazlı akrilik boya ya da vernik | Renk ve koruma | Kapalı alanda kokusuz, çabuk kurur |
| Fırça veya küçük rulo | Boya uygulama | Rulo daha düz yüzey bırakır |
| Ahşap vidası + matkap | Kasaları birleştirme | 3x16 mm vida çoğu birleşime yeter |
| Keçe veya kumaş | İç kaplama | Ayakkabının kaymasını önler |
| Vidalı tekerlek (isteğe bağlı) | Taşıma ve temizlik kolaylığı | Alt köşelere dörtlü takılır |
Boya seçiminde su bazlı akrilik boya ya da su bazlı vernik en pratik olanıdır; kapalı bir koridorda bile kokusu rahatsız etmez ve fırçalar suyla temizlenir. Beyaz, krem ve gri tonları küçük girişleri daha ferah gösterir, koyu tonlar ise kirlenmeyi daha iyi gizler. Doğal ahşap görünümünü seviyorsanız boya yerine yalnızca renksiz vernik uygulamanız da bir seçenektir.
Adım adım yapım
Kasalar pazardan geldikleri gibi kullanılmaz. Önce nemli bezle iç ve dışını silin, köşelerdeki toprağı temizleyip kurumaya bırakın. Ardından 80 kum zımparayla tüm yüzeyleri, özellikle çıtaların sivri uçlarını törpüleyin; çocuklu evlerde kıymık riskini almamak için bu adımı savsaklamayın. Kaba zımpara bitince 180 kumla ikinci kez geçip pürüzü alın ve tozu kuru bezle silin. İki kademeli zımpara hem boyanın daha iyi tutmasını sağlar hem de yüzeyi ele dokununca pürüzsüz bırakır.
Boyamada ince katlar iş görür. İlk katı damarları kapatmaya çalışmadan, ince sürün ve birkaç saat kurumaya bırakın. Kuruyunca ikinci katı uygulayın; gerekiyorsa üçüncü kat çıkın. Her kat arasında boyanın tamamen kuruduğundan emin olun, yoksa yüzey topaklanır. Rulo kullanırsanız düz yüzeylerde daha homojen bir sonuç, fırçayla da köşe ve aralıklarda daha iyi kapama elde edersiniz; ikisini birlikte kullanmak çoğu zaman en temiz görüntüyü verir.
Kuruyan kasaları yere dizip düzeni deneyin. Karar verince birleşme noktalarından matkapla vidalayın; vidanın diğer taraftan çıkmaması için kasa kalınlığına uygun boyda, örneğin 3x16 mm vida kullanın. Vidadan kaçınmak isterseniz güçlü bir ahşap tutkalı da tutar ama vida daha sağlam olur. Son olarak iç yüzeyi keçe ya da kendinden yapışkanlı folyoyla kaplayın; sık yer değiştirecekseniz alt köşelere tekerlek takın. Duvara yaslanan yüksek bir kule yapıyorsanız devrilmeyi önlemek için en üst kasayı bir L profil ve dübelle duvara sabitleyin.
Farklı düzen seçenekleri
Aynı kasalarla birbirinden farklı biçimler kurabilirsiniz. Dikey üç, yanına iki şeklinde bir kule hem botlara hem çocuk ayakkabılarına yer açar ve az taban kaplar. Kasaları tek sıra yan yana dizerseniz alçak, uzun bir raf elde edersiniz; giriş genişse bu düzen ayakkabıların tümünü göz hizasında tutar. Köşeye oturtulan L biçimli bir yerleşim ise iki duvarı birden değerlendirir.
Üstteki kasanın açık yüzünü yukarı bakacak şekilde çevirip içine sünger ve kumaş bir minder yerleştirirseniz, ayakkabı giyerken oturulan küçük bir bank ortaya çıkar. Kasaların yan yüzeylerine takılan küçük kancalar anahtarlık, köpek tasması ya da bez çanta asmak için pratiktir. Katları "günlük", "spor" ve "misafir" diye etiketlemek, özellikle kalabalık evlerde düzenin bozulmasını yavaşlatır.
Sık yapılan hatalar ve bakım
En sık yapılan iki hata var: yüzeyi yeterince zımparalamadan boyaya geçmek ve boyayı kalın sürmek. İlki elde kıymık, ikincisi topaklı bir yüzey bırakır. Boyayı hızlı kurutmak için kalın tek kat sürmek de aynı sonucu doğurur; ince iki üç kat her zaman daha düzgün ve dayanıklı bir yüzey verir. Islak veya çamurlu ayakkabıları doğrudan koymak yerine alt kata küçük bir tepsi ya da paspas yerleştirin; iç mekanda iyi boyanmış kasa yıllarca dayanır ama dış mekanda kullanacaksanız suya dayanıklı dış cephe verniği şart. Ayakkabıların nem atması için kasaların çıtalı yapısını kapatmayın; aralıklar havalandırmayı sağlar ve kapalı bir dolapta oluşan kötü kokuyu önler.
İlk kasayı bitirdiğinizde göreceğiniz gibi bu proje bir hafta sonuna sığar: temizlik ve zımpara bir iki saat, boyama kuruma aralarıyla birlikte bir gün, montaj yarım saat. Girişi düzenlemeden önce kullanmadığınız ayakkabıları ayıklarsanız yeni ayakkabılık kısa sürede yeniden dolup taşmaz. Ara sıra iç kaplamayı silmek ve alt kata biriken tozu almak, setin hem temiz hem sağlam kalmasına yeter; doğru renk ve dengeli bir dizilim, girişinizin ölçüsüne birebir oturan bir depolamayı ortaya çıkarır.
Yorum yap
Yanıtlanan: